Film animowany Transformers: The Movie zaserwował mi niemałą traumę. W czasach dzieciństwa i królujących kaset WHS uwielbiałem kreskówki z wielkimi robotami, a Optimus Prime był dla mnie jednym z idoli. Jak to się skończyło wie każdy kto obejrzał wspomniany film. Teraz konflikt Autobotów i Deceptikonów powraca na Ziemię, a ja zapraszam na moją recenzję komiksu Transformers. Tom 1: Zamaskowane roboty, wydanego w Polsce nakłądem wydawnictwa Nagle Comics.
Transformers. Tom 1: Zamaskowane roboty miał swoją premierę jesienią minionego roku, ale dopiero teraz wpadł w moje ręce. Nowe przygody Autobotów są częścią tak zwanego Uniwersum Energonu, które łączy Transformers z G.I. Joe i Void Rivals. Omawiany tom był pierwszym z tego uniwersum z jakim miałem do czynienia. Głównie dlatego, że choć za dziecka lubiłem G.I. Joe to jednak mieszkańcy Cybertronu są mi bliżsi. Moje wrażenia będą więc zaprezentowane z punktu widzenia dorosłego czytelnika, który na razie nie zna Uniwersum Energonu i w zasadzie po kilku dekadach wraca świadomie do świata Transformersów. Ok, filmy kinowe oglądałem, ale one są dla mnie oddzielnym tworem. No to pomówmy o konkretach.
Spokojnie, nie będzie spoilerów! Z opisów komiksu i wprowadzenia na tyle okładki dowiadujemy się, że wojna na Cybertronie miała miejsce, a Autoboty i Deceptikony razem trafiają na Ziemię. Konflikt przenosi się na Błękitną Planetę, co przyniesie zawiązanie nowych sojuszy i zmieni nasz świat na zawsze, a jedyną nadzieją ludzkości pozostanie Optimus Prime. I pyk, mamy powtórkę z rozrywki i ponowne przedstawienie pierwszej generacji Transformerów. Tylko czy na pewno dostajemy to samo danie?
Daniel Warren Johnson faktycznie sięgnął po historię, którą osoby wychowane na pierwszym serialu animowanym, czy komiksach, bardzo dobrze znają. Zresztą ten temat był wałkowany wielokrotnie. Niemniej autor przedstawił wydarzenia w swój unikatowy sposób, który był dla mnie prawdziwym powiewem świeżości. Pierwszym elementem, który dla mnie buduje powagę historii i pewną autentyczność jest przemoc w komiksie. Tym razem ludzie są faktycznie „mięciutcy”, co niesie za sobą kilka drastycznych scen. Nagle dociera do nas, że w wojnie między potężnymi robotami będą ofiary. Ludzie nie mogą pójść na pięści z robotami, a nawet pierwszoplanowych bohaterów mogą spotkać różne tragedie. Nie spodziewałem się bryzgającej krwi na kartach komiksu o Transformerach, a ją dostałem. Tutaj podkreślę, że to nie jest jakiś gore i nie wiadomo jak krwawe kadry, ale moim zdaniem dość odważne, jak na serię komiksową na podstawie lini zabawek.
Transformers. Tom 1: Zamaskowane roboty nie jest przesadnie brutalny, ale po prostu w odpowiednich momentach widzimy konsekwencje zderzenia dwóch różnych światów. Co więcej wszystkie postaci zyskały swoje ciekawe osobowości. Deceptikony są faktycznie brutalne i pozbawione jakiegokolwiek szacunku dla gatunku ludzkiego, a jednocześnie w ich szeregach pojawiają się pewne wątpliwości odnośnie niektóych poczynań. Podobnie Optimus Prime jest tym szlachetnym dowódcą, który w toku historii umacnia swoje pozytywne cechy, ale Autoboty mimo oddania dzielą się swoimi wątpliwościami i pozwalają sobie na samowolkę. Każdy robot posiada swoją osobowość, historię i cechy sprawiające, że można się przywiązać do bohaterów. W końcu ludzie w tym komiksie nie są tylko tłem, ale mają dobrze zarysowaną przeszłość, swoje traumy i ich los nie jest nam obojętny. W odniesieniu do wspomnianej przemocy czujemy też powagę wydarzeń i płynące z nich zagrożenia.
Cieszy mnie to, że Daniel Warren Johnson postawił na dynamikę wydarzeń. Bardzo szybko wchodzimy w akcję i ta prawie nie zwalnia tempa, choć jest kilka momentów pozwalających wytchnąć. W nich dostajemy zazwyczaj sceny rozbudowujące charakterystykę postaci i są one naprawdę umiejętnie napisane. Transformers. Tom 1: Zamaskowane roboty serwuje nam świetnie wyważone tempo akcji. Historię połykałem z zapartym tchem.
Czytając Transformers. Tom 1: Zamaskowane roboty nie czułem, żeby historia była wybrakowana i zmuszała mnie do sięgnięcia po inne komiksy. Mamy tu pewne kameo, które sugeruje połączenie ze światem G.I. Joe, ale nie było to nic nachalnego, a sama scena wyśmienicie wpasowała się w wydarzenia. W komiksie znajdziemy pewnego wielkiego nieobecnego, a i niewiele się dowiemy o tym jak Transformery znalazły się na Ziemi.
Niemniej Transformers. Tom 1: Zamaskowane roboty fabularnie jest historią skupiającą się na Autobotach i Deceptikonach. Wydaje się być dobrym początkiem dla osób, które chcą wrócić do tych bohaterów i przynajmniej na razie nie muszą się zagłębiać w całe Uniwersum Energonu. Zapewne przyjdzie moment, kiedy historie zaczną się mocniej przeplatać i wtedy pozostawanie na bieżąco z innymi historiami będzie zalecane, albo konieczne będzie nadrobienie zaległości. Czas pokaże w jaki sposób wszystko się ze sobą przeplecie.
Ze względu na uniknięcie spojlerów w artykule nie umieszczę wielu zdjęć komiksu, ale spójrzcie tylko na okładkę. Ilustracje w Transformers. Tom 1: Zamaskowane roboty po prostu wyciskały u mnie łzy nostalgii. Autoboty i Deceptikony wyglądają tak, jak je zapamiętałem z animacji, które oglądałem za dziecka. Daniel Warren Johnson i Mike Spicer wykonali fenomenalną robotę. Udało im się doskonale uchwycić ducha pierwowzoru, a jednocześnie dobór kolorów, szczegóły ilustracji i kadry tknęły w Transformery życie.
Kadry są czytelne, a jednocześnie zawiera się w nich wiele dynamiki i emocji. Wszystkie roboty są unikatowe i w scenach walki mamy dobre rozeznanie w tym co się dzieje i kto walczy. Oglądanie tego komiksu zwyczajnie cieszy, a część ilustracji wręcz świetnie spisałoby się w roli tapety na telefon czy komputer. Bo są tu kadry wprost wyjęte z kinowych blockbusterów. Tylko tu wyglądają lepiej.
Transformers. Tom 1: Zamaskowane roboty wydaje się być bardzo dobrym punktem wejścia w świat Autobotów i Deceptikonów, a także jest nie lada gratką dla osób wychowanych na pierwszych komiksach i animacjach z tej serii. Mimo iż mamy do czynienia z postaciami bazującymi na zabawkach to twórcy udało się stworzyć angażującą, choć prostą historię, w której blaszane postaci nie są całkiem płaskie. Oczywiście mamy tu wyraźny podział na dobro i zło, ale nawet w obrębie konkretnych obozów pojawiają się pewne wątpliwości i unikatowe charaktery.
Nie spodziewajcie się po tym komiksie historii bardzo głębokiej. Tutaj rządzi akcja i zwroty akcji, które po brzgi wypełniają 144 strony tomu. Natomiast znajome danie z nowymi przyprawami smakuje wyśmienicie. Już się nie mogę doczekać kolejnego tomu. I mam szczerą nadzieję, że kolejne komiksy o Transformerach nie ucierpią na przynależności do Uniwersum Energonu i znajomość innych serii będzie miłym dodatkiem, a nie przykrym obowiązkiem.
Transformers. Tom 1: Zamaskowane roboty możesz znaleźć najtaniej na Ceneo.
Autor: Jakub Kruczek
Musimy o tym napisać! Tego Ci u nas brakuje! Daj znać, co chcesz znaleźć na Piwnicy.
